கவிதைகள்

டாக்டர். பி.ஆர். அம்பேத்கர்

  ஏழைத் தந்தை, வறுமைக் குடும்பம், எல்லாம் கடந்து, வீட்டை மறந்து, வெளி நாட்டில் பயின்று, மேதையானவர். மனித பாகுபாடுகளை களைந்து எரியுங்கள் சமத்துவத்தை நிலை நாட்டுங்கள் – என தன்னாட்டு மக்களுக்கு மட்டுமின்றி உலக நாடுகளுக்கெல்லாம் உரக்கச் சொன்னவர். கற்பி! ஒன்று சேர்! போராடு! அஞ்சாதே! நிமிர்ந்து நில்! என்ற பகுத்தறிவு தந்திரங்களை மக்கள் நெஞ்சில் விதைகளாய் விதைத்தவர். மேலை நாடுகளில் பல சட்டங்களை கற்று முடித்து மத்திய அரசின் பரிந்துரையால் தன் நாட்டிற்கான புதிய சட்டங்களை இயற்றி அதைத் திட்டங்களாய்ச் செயல்படுத்தியவர். நம் இந்திய அரசியல் சாசனத்தின் தலையாய தந்தையானவர். சட்டம் பயில்வோர்கள், சமத்துவம் போற்றுவோர்கள்- என ஏனைய மக்களின் குருவானவர். இந்த இருபதாம் நூற்றாண்டு இன்று போற்றி மகிழும் நம் இந்தியாவின் இரண்டாம் தந்தையானவர். இவர் சாதி, மத, பேதம் போற்றும் அரசியல் கட்சிகளின் தலைவரில்லை சமத்துவத்தின் சமூக நல்லிணக்கத்திற்கான அறிஞர். அவர் இங்கு பிறந்த எல்லா மக்களும் சமமென்றார் ஆகவே – ஏழை மக்களின் விடுதலைக்காக அரும்பாடுபட்டார். யார்? அவர், அவர் தான். சட்ட மேதை, அறிவுச் சுடரொளி, ஆற்றலின் அடைமொழி, அகிம்சையின் தத்துவம், உண்மையின் உருவம், அடக்கத்தின் அடையாளம், எழுச்சியின் அறிமுகம், புரட்சியின் பூர்வீகம், இந்தியாவின் கலங்கரை விளக்கம், மாமேதை, புரட்சியாளர், பீமாராவ்  டாக்டர். பி.ஆர். அம்பேத்கர்.      பெரு.பழனிச்சாமி

அனிதா பறைச்சியாய் இருந்தாள்

அனிதா தமிழர் எல்லோருக்குமான பிணமாக மாறுவதற்கு முன்பு ரத்தமும் சதையுமான பறைச்சியாய் இருந்தாள் தண்ணீர்,கழிப்பிட வசதியற்ற அவள் வீடு பறத்தெருவிலிருந்தது. ஜீன்ஸ் கூலிங் கிளாஸ் போட்டவர்கள் அவளது தெருவிலிருந்து அவளது படிப்பை கெடுக்கவில்லை பொட்டச்சிக்கு எதுக்கு படிப்பு என்று பறையன் அப்பா சொல்லவில்லை படிச்சு கிழிச்சது போதும் என்று பறையன் அண்ணன்கள் சொல்லவில்லை அடக்கமா ஒடுக்கமா இருன்னு பறைச்சி பாட்டி சொல்லவில்லை படிப்புதான் நமக்கு எல்லாமே என்று எல்லா பறையர்களும் தமது பிள்ளைகளுக்கு சொல்வதைத்தான் அனிதாவின் வீட்டிலும் அவளிடம் சொன்னார்கள் பறையிசை கேட்டபடிதான் அவள் …

தீமைகள் அழிந்த நள்.

பெரும்போரின் நடுவேயும் அமைதி குறித்த ஓர் உணர்வு தோட்டாக்கள் அதன் இலக்குகளைக் கண்டு கொண்டபோது காலம் அதைத் தானாக நிறுத்தியது. பீரங்கிகளிலிருந்து வெடித்தெழும்பிய முழக்குகள் காற்றை நிறைத்து மௌனத்திற்கு அப்பால் அவற்றை எதிரொலித்தன. பெருங்கதறல்கள் நம்பிக்கையழிந்து வெளிப்பட்ட போது உண்மையையும் வழிகாட்டலையும் நாங்கள் தேடினோம் இவையனைத்தும் நடந்த போது அந்த நாள் கடந்து போனது அதுவே தீமைகள் அழிந்த நாள். பேரச்சத்தினூடான பெருந்துணிவில் எப்படியோ நாங்கள் பாதுகாப்பாக இருப்பதை உணர்ந்தோம். மீண்டுமொருமுறை பாதுகாப்பை யாசித்த தருணத்தில் எமது நன்னம்பிக்கைகள் மறைந்து போயின. உயிரழிந்து ஆன்மா …

 விதவிதமாய் வடிவமெடுப்பேன்

செத்தமாட்டின் தோலை உரித்ததற்காய் உயிரோடு எங்களை அடித்து கல்லெறிந்து கொன்றீர்கள் சாகாமல் செத்த நானிந்த நாடு முழுவதும் ஒரு கலவரத்துடன் உருவெடுத்தது அலறி மிதப்பேன் நாடுமுழுவதும் தேசம்முழுவதுமொரு கொலையுண்ட தெய்வங்களாய் எழுந்து நிற்பேன் ஆவேசத்தோடந்த கதைப்பாடல்களை முடுக்கிவிடவிட கொண்டாட்டத்துடன் எழுந்தாடித்துள்ளி பசுக்களையும் ஆடுமாடுகளையும் தாராளமாகக் காவுகொள்வேன் எனதுகம்பந்தடிஉறுமிச்சுழன்றுச் சல்லடம்தெறிக்க மகுடத்தால் பறையால் செண்டை கம்பெடுத்தடிப்பேன் குத்துச்சிலுவைக்குள்ளிருந்தும் மீசான் பலகைகளுக்குள்ளிருந்தும் திமிர்பிடித்தஆவிகளாய் கோபம் கொண்டெழுந்து கலைந்து கட்டறுந்தோடும் மிருகங்களாய் மாறி அவர்களைக் குத்திக்கொல்லும்வரை விதவிதமாய் வடிவமெடுப்பேன்.   (என்.டி.ராஜ்குமார், காட்டாளன், ப.38)

நூற்றாண்டுகளின் ஒற்றைக் கேள்வி

தலைசாய்த்து நீரருந்தும் சிறு பட்சியைப் போல வீட்டின் முற்றத்தில் அமர்ந்திருந்த அப்பாவிடம் கேட்கிறேன் நீர்நாயின் நனையாத தோலென மினுமினுக்கின்றன அவர்  கண்கள் உள்ளுக்குள் உடைப்பெடுத்தாலும் காட்டிக்கொள்ளாமல் நிற்கின்றேன் உடலின் குப்பியில் விஷத்தை இட்டாற்போல் வலி பெருகுகிறது உள்ளங்கையை முறமாக்கி சலித்தெடுத்த மண்ணை ருசிபார்த்த காலந்தொட்டே கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன் பதில் சொல்வாரில்லை.     ஒட்டுப்போட்ட சக்கரமென தும்பியைப் பிடித்துக் களித்த பருவத்திற்கு உருண்டோடுகிறது அவர் மனம் வலி பிசகாமல் அவரும் அவரப்பாவிடம் கேட்டது நினைவிலாடும் போலிருக்கிறது அப்பாவும் அழுகிறார் நானும் அழுகிறேன்     …

பச்சை தையல்கள்

  சரிந்துருளாத ஒரு பெரும்பாறையின் ஆசுவாசத்தைப்போல நான் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறேன் இரைதேடி நீரருந்தி எச்சமிட்டு வேண்டும்பொழுதினில் பறக்கும் ஒரு பறவையாய் நீள்கிறது என் காலம் சூரியனின் பிளவுபடாத கதிர் என் குருதியில் பாய எலும்புகளும் ஒளிர்கின்ற உன்னதம் என்னுடையது கையால் நிலவை இழுத்து முத்தமிடும் தருணம் யாருக்காவது கிட்டுமா முறிந்து வீழும் அலைகளின் கடலை வீட்டின் முற்றம் வரை நீட்டிக்க இயலுமா ஒருபோதும் இல்லையென்றாலும் நான் அவற்றை வரைந்திருக்கிறேன் கவிதையாய் எழுதியிருக்கிறேன் இப்போதும் நள்ளிரவில் வீதிகளில் திரிகிறேன் பூக்களை மலரும்போதே பார்க்கிறேன் அன்பும் ஒளியும் …

சேரி

வள்ளுவன் புரண்ட வயிற்று மேடு அவதானிகளின் ஆட்சி பீடம் ஆறறிவுகளின் அரியாசனம் அடடே… அதிசய போதிவனம் தமிழைத் தரித்த தொப்பூழ்க்கொடி முதலாம் இரண்டாம் மூன்றாம் சங்கம் உலகை சோடித்த ஒற்றை விளக்கு ஒளிரும் சிந்தனை தாங்கிய மாடம் மமதை இல்லா மாளிகை புரம் மனித உரிமைக் காவல் நிலையம் சத்திய தர்மப் பாடசாலை மானுடநேய சிகிச்சைப் பிரிவு விசுவாசங்களின் சுவாச மண்டலம் பிரளய உடலின் மூளைப்பகுதி ஐந்திணைக் கைகளின் ஆயுள் ரேகை ஆதிக்கம் அடித்து தூற்றும் களம் அழுக்கு மூட்டைகள் வெளுக்கும் படித்துறை ஆதித் …

வானம் எல்லாருக்குமானது

அமைதியின் பேருருவத்தை உருவாக்கி முடிக்கும் அத்தருணம் உன்னதமானது சுரண்டல்களற்ற பொழுதொன்று வரும் வானம் எல்லாருக்குமானது போரின்றி கைகள் தழுவும் அந்த நொடி மனிதம் முளைக்கவுமானது அடிமைகள் என்று யாருமில்லா சமூகம் அப்பட்டமானது யாரும் கேட்க முடியாத அதிகாரத்தின் குரல் வீணானது புறக்கணிப்பின் வலியறியா மக்கள் சூழ்ந்த வாழ்வு சகோதரத்துவமானது மேடுகள் சமனுறும் செதுக்கல்கள் சமத்துவமானது பிணைகளற்று வீசி நடக்கும் கைகளும் கால்களும் சுதந்திரமானது ஆயினும் இவற்றை அடைய எளியோர் வெல்லும் போரே தேவையானது.

காதலித்ததற்காகக் கொல்லப்பட்டவனின் கடிதம் – கவிதை – மாரி செல்வராஜ்

எனக்குப் பதிலாக அவளைக் காதலிப்பதற்கு ஒருவருமில்லை ஆகவே நான் அவளைக் காதலித்தேன்  பாதி தோல் சீவப்பட்ட ஆப்பிளை அவர்களால் பத்திரப்படுத்த முடியாது அவளுக்குப் பதிலாக மரிப்பதற்கு அவளிடத்தில் வேறொருவருமில்லை அதற்காகவே நான் மரித்துப்போகிறேன் நான் வாளொன்றையும் எடுத்துச் செல்லவில்லை குளிர்ந்த சூரியனை நோக்கியே நடந்துபோகிறேன் புழு துளையிட்ட பழத்தின் விதையாக நான் நிச்சயம் திரும்பி வருவேன் காதலித்ததற்காகவும் முத்தமிட்டதற்காகவும் கொலை செய்யப்பட்ட நான் நிறையக் கிளைகளையுடைய கனிகளையுடைய அத்திமரமாய் முளைத்தெழுவதற்கும் அனேக வாய்ப்பிருக்கிறது என் கிளைகளை வந்தடையும் பறவைகள் என் கனிகளைக் கொத்தித் தின்பதைப்போல …

12Page 1 of 2

Facebook-ல் தொடர

கவிதைகள்

இயக்க முன்னோடிகள்

ஒலி/ஒளிப் பதிவுகள்

Random Post

“நாங்கள் கடவுளின் குழந்தைகள் என்றால், நீங்களெல்லாம் சாத்தானின் குழந்தைகளா?” – ஆதவன் தீட்சண்யா

“நாங்கள் கடவுளின் குழந்தைகள் என்றால், நீங்களெல்லாம் சாத்தானின் குழந்தைகளா?” – ஆதவன் தீட்சண்யா  சந்திப்பு: வெய்யில் – படங்கள்: …

பணிகள்

மின்னஞலில் பெற

அம்பேத்கர்.இன் செய்திகளை மின்னஞலில் பெற

Join 4,168 other subscribers

Stay Connected